Einnota bleian
Fyrsta einnota bleian var fundin upp árið 1942. Hún samanstóð af pappír sem settur var innan í gúmmíbuxur. Á árunum1970 og 1980 var vanalegasta einnota bleian ferhyrnd bleia úr sellulósa sem fest var með bleiuklemmu. Það var ekki fyrr en 1984 sem rakadræga efnið sem nú er notað í einnota bleiur var fundið upp.
Ef við reiknum með að barn noti 2.000 bleiur á ári, þá notar það 5.000 bleiur á bleiutímabilinu ef það er 2 og hálft ár, en 6.000 bleiur ef tímabilið eru 3 ár (sem er algengt).
Það fer eftir stærð bleiunna hversu mikið hún vegur en það er á milli 30 og 50 grömm stykkið. Á tveggja og hálfs árs bleiutímabili sínu notar eitt barn því um það bil 200 kg af bleium.
Bleiur eru stór hluti heimilisúrgangs. Til samanburðar eru þær í Svíþjóð um það bil 2% af öllu heimilissorpi.
Lítil orka vinnst við það að brenna einnota bleiurnar þar sem þær eru illa til þess fallnar.
Ekki er nákvæmlega vitað hversu lengi bleiur eru að eyðast í náttúrunni en samkvæmt rannsóknum er áætlað að það séu 250 til 500 ár.[1]
Í dag eru það einnota bleiurnar sem notaðar eru að mestu leiti í vesturlöndum. Taubleiunotkun hefur þó aukist töluvert síðustu ár. Hvort taubleiur eru betri eða verri kostur er spurningin sem oft er rædd. Taubleiur eru umhverfisvænni ásamt því að vera mun ódýrari kostur (helmingur eða minna af því verði sem einnota bleiurnar kosta yfir bleiutímabilið).
Það eru þó til rannsóknir sem styðja það að einnota bleiur séu umhverfisvænni kostur. Þessar rannsóknir eru nánast undantekningarlaust kostaðar af pappírsbleiuframleiðendum. Þær byggja á því að orkunotkunin við að þvo og þurrka taubleiurnar geri þær óumhverfisvænni. Þess má þó strax geta að þá staðreynd er auðveldlega hægt að hrekja, sjá neðar, ásamt því að orka á Íslandi er bæði ódýr og umhverfisvæn.
Úr hverju eru pappírsbleiur
Næst húð barnins er sérstakt plast sem líkist ofnu efni sem hleypir raka í gegnum sig. Oftast eru líka plastrenningar upp við læri barnsins til þess að bleiurnar leki ekki. Þar á eftir kemur sérstakt efni, oftast polypropen, sem á að dreyfa vökvanum í bleiunni.
Kjarni pappírsbleiunnar er sellulósi sem blandað er við ofur rakadrægt efni, yfirleitt úr polyakríl, sem líkist litlum kornum sem geta dregið í sig 25 til 100 sinnum sína eigin vikt af vökva.Vatnið bindst við polyakríl efnið og þannig virkar bleian þurr viðkomu. Þegar þessar kúlur eru þurrar eu þær þurr korn og líkjast t.d. sykri, en þegar þær blotna verða þær eins og gel.
Að utan hefur einnota bleian svo plast sem heldur rakanum inni og oftast andar.
Mestur hluti bleiunnar er sellulósi. Í framleiðslu hans eru ýmis efni notuð t.d. súlfat. Svo er þetta bleikt í nokkrum skrefum. Bleikiefnin eru t.d. klóroxíð sem talið er mjög óumhverfisvænt.
Tilhneigingin hefur verið að gera bleiurnar minni um sig og léttari. Sem dæmi voru bleiurnar fyrir nokkrum árum 60 g að meðaltali en eru nú 40 g. Þetta er gert með því að auka ofur rakadræga efnið og minnka sellulósan.
Taubleiur
Efnin sem notuð eru í taubleiur eru oft einnig bleikt. En þar sem hvert barn notar svo fáar taubleiur yfir tímabilið (einungis örfá prósent af því sem það myndi nota af einnota bleium) eru umhverfisáhrifin mun minni.
Rannsóknir hafa leitt í ljós að það eru efnin sem notuð eru til framleiðslu einnota bleianna sem mest áhrif hafa á umhverfið, ásamt sorpinu sem af þeim hlýst. Notkun einnota bleianna sjálfra hefur minnst áhrif á umhverfið.
Með taubleiur er það einmitt öfugt. Það er notkun þeirra, þvottur og þurrkun, sem mest áhrif hefur á umhverfið. Framleiðsla þeirra hefur mun minni áhrif (til muna færri bleiur) og ekkert sorp hlýst af þeim, ásamt því að hægðunum er skolað niður í klóakið þar sem þær eiga að fara.
Merkingar á einnota bleium
Allskyns merkingar eru á einnota bleium. Fæstar þeirra eru umhverfismerkingar. Flestar merkingarnar standa fyrir því hverskonar plast notað er í pakkningarnar.
Tvær algengustu umhverfismerkingarnar á norðurlöndunum er Svansmerkingin og Bra miljöval.
Svansmerkingin
Hún er stærst á norðurlöndunum. Bleiur sem merktar eru því merki þurfa að uppfylla ákveðnar kröfur við framleiðsluna. Fáar bleiur hafa þessa merkingu.
Bra miljöval
Flestar bleiur á markaðnum eru langt frá því að geta staðist þær kröfur sem gerðar eru með þessari merkingu.
Aðrar merkingar
Oft er t.d. endurvinnslumerkingin á pökkunum. Það segir ekkert um bleiurnar heldur bara það að hægt er að endurvinna pakkninguna.
Heilbrigðisáhrif bleia
Margar rannsóknir hafa verið gerðar sem sýna fram á heilbrigðisáhrif bleia. Þýskar rannsóknir frá árinu 2000 hafa sýnt fram á það að mögulega geti einnota bleiur haft áhrif á sæðisframleiðslu drengja til framtíðar. Bleian verður blaut og heldur rakanum inni. Hún virkar því þannig að hún hækkar hitastigið á eistunum sem getur haft áhrif á sæðisframleiðsluna til framtíðar.[2]
Bandarísk rannsókn frá árinu 1999 sýndi fram á það hvaða áhrif þrjár gerðir af einnota bleium höfðu á mýs.[3] Stór hluti músanna varð fyrir áhrifum á öndunarhraða og ertingu í öndunarfærum og lungum. Áhrifin jukust með endurtekinni nálægð við bleiurnar. Með taubleiur mældust einungis mjög litlar breytingar. Við efnisfræðilega rannsókn á einnota bleiunum fundust mörg efni sem eru mjög slæm fyrir öndunarfærin. Niðurstaða rannsóknarinnar var sú að ákveðnar einnota bleiur geti verið ein af orsökum mikillar aukningar á barnaastma á síðustu árum. Meðal efnanna sem fundust í bleiunum voru efni sem eru þekkt eiturefni í umhverfinu og sum þeirra jafnvel bönnuð t.d. í Svíþjóð. Hinsvegar var þessi rannsókn gerð í Bandaríkjunum, en bandarískar bleiur innihalda oft lyktarhamlandi efni, ilmefni, eldvarnarefni ofl. Einhverjar bandarískar bleiur eru á Íslenskum markaði en höfundur er ekki viss um efnislýsingu þeirra.
Greenpeace gerði aðra rannsókn í Þýskalandi árið 1999. Bleiur sem þar voru rannsakaðar innihéldu efnið TBT (tributyltenn) sem haft getur áhrif á hormónaframleiðslu. TBT er t.d. notað sem eitur í garðrækt. Þetta efni fannst í sellulósanum í bleiunum. Samkvæmt Pampers var magnið svo lítið að það samkvæmt þeirra sögn á það ekki að hafa áhrif á heilsufar og í nýlegri rannsókn sem gerð var á 11 bleiutegundum fannst efnið einungis í einni þeirra.
Í sænskri rannsókn frá árinu 2004 voru einnota bleiur bornar saman við taubleiur. Beðið var um upplýsingar frá framleiðanda eða innflytjanda um efni bleianna og aðra þættir við framleiðslu og flutning til neytanda. Meðal bleianna sem voru skoðaðar voru Pampers, Libero, Euroshopper, Änglamark, Bambo og ImseVimse taubleiur. Sem hliðarrannsókn fengu nokkrar fjölskyldur að að prufa bleiurnar og meta þær samvkæmt fyrirfram ákveðnum stöðlum.[4]
Niðurstöðurnar af hliðarrannsókninni voru þær að fjölskyldunum fannst einnota bleiurnar fremur líkar. Sumir lentu í næturleka, aðrir í roða og útbrotum á ákveðnum tegundum sem hætti þegar hætt var að nota þá tegund.
Umhverfisáhrif ImseVimse taubleianna reyndust vera minnst. Umhverfisáhrifin sem þó verða eru til muna minni ef notast er við rétt magn þvottaefnis, ef þvegið er á umhverfisvænan máta (ekki hálfar vélar, og ekki á of háu hitastigi), sem minnst notaður þurrkari og ef umhverfisvænt þvottaefni er valið.
Einnota bleiurnar sem merktar voru með Svaninum reyndust mun umhverfisvænni en þær sem ekki voru þannig merktar, ásamt því að auðveldara reynist að fá upplýsingar frá þeim framleiðendum.
Niðurstaða sænsku rannsóknarinnar
Umhverfisvænastar eru taubleiurnar. Til þess að hafa sem allra minnst umhverfisáhrif er best að kaupa bleiur sem framleiddar eru úr lífrænum efnum.
Við taubleiunotkun er gott að hafa eftirfarandi punkta til hliðsjónar til þess að hafa minnst áhrif á umhverfið:
- þvo alltaf fullar vélar
- þvo ekki á hærra hitastigi en 60 gráðum (en þvo þá sjaldan á 90 gráðum ef maður vill)
- nota umhverfisvænt þvottaefni
- nota ekki of mikið af þvottaefni (ofnotkun á þvottaefni er mjög algeng)
- þvottaefni í duftformi þrífur betur en fljótandi efnin
- notið ekki mýkingarefni (gerir taubleiuna verri) eða ljósvirk bleikiefni (óumhverfisvænt og gerir bleiuna verri)
- Hengið frekar bleiurnar upp en að þurrka þær í þurrkara eða þurrkskáp (þurrkarar og þurrkskápar eru orkufrekir og þessvegna er umhverfisvænna að sleppa þeim)
Samantekt
Tölulegar niðurstöður rannsókna sem sýna fram á það að taubleiur séu jafn skaðlegar umhverfinu og einnota bleiur gera ráð fyrir umtalsvert meiri orkunotkun við þvott og þurrkun en ástæða er til að gefa sér. Einnig gera þær ekki ráð fyrir umhverfisvænni orku eins og á Íslandi. Ekki virðist heldur tíðkast að rannsóknir taki tillit til spillingar umhverfissins vegna sorpsins sem hlýst af einnota bleiunum heldur er yfirleitt einungis verið að bera saman umhverfisspillingu við framleiðslu einnota bleianna og orkunotkun við notkun taubleianna.
Ef taubleiur eru notaðar er því augljóst að þær eru mun umhverfisvænni. Með því að þvo þær og þurrka á réttann hátt eru þær mjög umhverfisvænar hvort sem gæna orka Íslands er notuð eða önnur.
Gott er að hafa í huga að sé ein taubleia notuð á dag í stað einnar einnota bleiu eru það 365 bleiur á ári, sem gera um það bil 14,6 kg af sorpi. Ef 1.000 börn myndu nota eina taubleiu á dag yrðu það 14.600 kg af sorpi sem myndu sparast.
Hver notuð taubleia skiptir máli!
[1] Link, Ann. Disposable nappies: a case study in waste
prevention. April 2003. Women’s Environmental Network.
[2] Arch dis child, 2000:83
[3] Anderson, 1999 (Archives of environmental health, 1999)
[4] Jan Wijkmark, 2004.
Heimildir
Anderson & Anderson, 1999: Acute respiratory effects of diaper emissions
Edana, 2001: Diapers, Health Benefits and Environmental Aspects
Jan Wijkmark. Blöjor och miljö; en miljögranskning av sju olika sorters barnblöjor, 2004. VERNA Ekologi AB
Nordisk miljömärkning, 2000: Miljömärkning av mjukpapper
Nordisk miljömärkning, 2001: Miljömärkning av hygiejneprodukter
Procter & Gamble, 2001-2003: diverse LCA-material
SCA 2002: Livscykelanalyser på SCA Hygiene product
Svenska Naturskyddsföreningen, 1994: Miljökriterier för blöjor och liknande produkter
Link, Ann. Disposable nappies: a case study in waste prevention. April 2003. Women’s Environmental Network.
http://www.realdiaperassociation.org/diaperfacts.php
www.bambo.com
www.environ.se
www. imsevimse.se
www.kemi.se
www.libero.nu
www.pampers.com
www.svanen.nu







